Budynek zaprojektował najwybitniejszy Łódzki architekt, Hilary Majewski, w roku 1888. Początkowo był to obiekt jednopiętrowy, o neorenesansowych kształtach i bez zewnętrznych ozdób. W latach 1898 - 1903 dokonano gruntownej przebudowy, pod kierunkiem architekta Adolfa Seligsona, któremu pałac zawdzięcza monumentalną neobarokową formę. Bogaty jest nie tylko wystrój zewnętrzny, ale i wnętrza. Charakteryzuje je - właściwa wielu fabrykanckim pałacom łódzkim tego okresu - mieszanka stylów, np. sala jadalna - neobarok, wystrój reprezentacyjnej klatki schodowej - secesyjny, sala balowa - neoempir. Obok pałacu - dawna fabryka przemysłu bawełnianego oraz - wzdłuż ulic Ogrodowej i Gdańskiej - przyfabryczne osiedle. Był to drugi co do wielkości fabryczno - osiedlowy zespół w Łodzi po "Księżym Młynie" Karola S cheiblera. Sam pałac zyskał rozgłos dzięki filmowi Andrzeja Wajdy "Ziemia Obiecana". Dziś mieści się tam Muzeum Historii Miasta Łodzi.